posted in: Uncategorized | 0

Nu het zwaard van Damocles inmiddels op Stoker is neergedaald zijn de politieke contouren van de gebeurtenissen zichtbaar. Het draait om in twijfels getrokken integriteit met het uiteindelijke gevolg het ontslag van een prima wethouder. Een reconstructie.

In 2002 kocht de gemeente Opmeer 12 hectare grond aan van de familie Wittenberg om de nieuwe wijk Heerenweide te kunnen realiseren. Aan de verkoop was de voorwaarde verbonden dat de familie op die grond drie woningen mocht bouwen.,,Daar is niets geheimzinnigs of ongewenst aan. Is gewoon toen in een commissievergadering en een raadsvergadering goedgekeurd en daarmee was de kous af”, meldt een toenmalig commissielid.

Inmiddels had een projectontwikkelaar uit het zuiden van het land 5 hectare aangrenzende grond gekocht van een andere familie uit Spanbroek. Ook die grond was verkocht onder dezelfde voorwaarde van de mogelijkheid om daar zelf drie woningen te bouwen. Dat aantal van drie werd later op advies van de stedenbouwkundige veranderd in 4 woningen. Dat stuk grond voor die vier woningen werd later door de familie doorverkocht aan hun zoon die ambtenaar is op het Gemeentehuis. Die wilde elders een woning bouwen en besloot om een hypotheek op die grond te verwerven bij een bank in Utrecht. Het voormalige commissielid: ,,Omdat hij de zakelijke deal met die projectontwikkelaar, ene Klok daar had geregeld besloot de ambtenaar de transactie ook bij een notaris in het zuiden te laten passeren. Overigens heeft hij de gemeente weer 900 meter voor een tientje de vierkante meter terug verkocht voor aanleg van een ontsluitingsweg voor Heerenweide. Niks onoorbaars aan al deze transacties zou je denken. Maar ja, advocaten denken nu eenmaal anders en dus bleek later dat de heer Appelman het allemaal heel verdacht vond.

Maar dan komt er een nieuw bestemmingsplan voor de hele gemeente. Dus ook voor Herenweide.  En daar beginnen volgens het voormalige commissielid de verdachtmakingen die volgens hem nergens op zijn gestoeld. ,,Een bewoner aan de Koninginneweg wil van zijn pand vier appartementen maken, maar hij krijgt daar geen toestemming voor van de gemeente. Hij mag er maar twee woningen van maken. Hij gaat kijken in het bestemmingsplan en komt de grondaankopen tegen. Waarom weet ik niet maar hij vermoedt malversaties en stapt met zijn vermoedens maar een familielid, een gemeenteraadslid van Gemeente Belangen. Die praat erover met zijn collega raadslid. Normaal ga je dan praten met de verantwoordelijk wethouder, in dit geval Hendrik Stoker, om samen te kijken of het klopt wat er wordt gesuggereerd. In ieder geval stel je je fractievoorzitter op de hoogte. Maar nee, ze stappen naar Mario Appelman, de fractievoorzitter van DSV. Dit is als oppositiepartij koren op zijn molen. Die nodigt daarop bij hem thuis alle fractievoorzitters bijeen. Saillant is dat hier ook oud-raadslid Paul Menting bij aanwezig is. Persoonlijk vind ik het raar dat de andere partijen zich voor het karretje van Appelman laten spannen.’’

Zonder de wethouders op de hoogte te stellen van hun vermoedens, arrangeren de 5 fractievoorzitters een gesprek met burgemeester Nijpels waar ze verslag doen van hun vermoedens dat een ambtenaar gehandeld heeft in strijd met zijn integriteit en eisen een onderzoek. Dat wordt hen toegezegd en zal worden uitgevoerd door de voorzitter van de rekenkamercommissie de heer H.Wokke. Dit onderzoek loopt nu.

Dan komt het bestemmingsplan op raadsagenda. In een fractievergadering gaf de VVD fractie aan dat ze een voorstel zouden steunen om de strook grond van de ambtenaar buiten het plan te laten totdat de uitslag van het integriteitsonderzoek bekend was. In die vergadering gaf wethouder Stoker aan dat dat juridisch onmogelijk was en waarschijnlijk zou leiden tot schadeclaims. De fractie besloot het voorstel niet te steunen, maar slechts vragen te stellen.

Tijdens de raadsvergadering bleek dat de VVD toch het voorstel had medeondertekend. Omdat dit niet de eerste keer was dat de fractie van de VVD zijn eigen wethouder afviel, stelde Stoker vast dat hij niet langer het vertrouwen van zijn fractie had en stapte op en stelde zijn portefeuille ter beschikking. Omdat de coalitie hierdoor zijn meerderheid in de raad had verloren, konden zij niet anders dan eveneens hun portefeuille beschikbaar stellen. Het slot van dit drama speelde zich op de ingelaste raadsvergadering van 18 januari af met de imiddels bekende afloop.

Met dank aan Leo van Gelderen

Comments are closed.